۴اوت ۲۰۲۵ - پژوهش جدید محققان دانشگاه آریزونا نشان داد که زندگی در محله های دارای منابع ضعیف ممکن است خطر ابتلای زنان به دیابت دوران بارداری را افزایش دهد؛ که می تواند اثرات طولانی مدتی بر سلامت مادر و کودک داشته باشد.
محققان دریافتند زنانی که در محله های محروم ایالت آریزونا زندگی می کردند، ۲۰ درصدبیشتر از سایرین در معرض ابتلا به دیابت بارداری (GDM) بودند. یافته های این مطالعه در نشریه ی Paediatric and Perinatal Epidemiology منتشر شد.
این نتایج شواهدی به شواهد در حال رشد درباره ی تأثیر شرایط محله بر سلامت زنان باردار، به ویژه در رابطه با دیابت، اضافه کرد و ضرورت شناسایی جوامعی را که می توانند از اقدامات پیشگیرانه بهره مند شوند، برجسته ساخت.
دکتر ملیسا فرلانگ، متخصص علوم محیط زیست و استادیار این دانشگاه که نویسنده ی ارشد این تحقیق بود، گفت: «محل زندگی شما می تواند بر سلامتتان تأثیر بگذارد. این موضوع بر میزان استرس، دسترسی به غذای باکیفیت، توانایی تعامل با محیط بیرون و ورزش اثر می گذارد - عواملی که همگی بر سلامت تأثیر گذارند. ما می دانیم که درGDM تفاوت‌های نژادی وجود دارد و خواستیم فراتر از این موضوع، اهمیت عوامل اجتماعی تعیین کننده‌ی سلامت را در سطح محله بررسی کنیم».
تیم تحقیقاتی، از جمله نویسنده‌ی اول مقاله، دکتر کیمبرلی پارا، از داده های گواهی تولد و اطلاعات سلامت مادر در مطالعه ی "محیط بارداری و پیامدهای تولید مثل در آریزونا" استفاده کرد. آن‌ها بیش از ۴۸۰هزارتولد در ۱۵شهرستان آریزونا بین سال‌های ۲۰۱۴تا ۲۰۲۰را بررسی کردند.سپس، این اطلاعات با شاخص محرومیت محله ای(NDI) ترکیب شد؛ شاخصی که بر اساس عواملی مثل کیفیت مسکن، خشونت، آموزش، دسترسی به غذای سالم و فقر، وضعیت اجتماعی-اقتصادی محله را نشان می دهد.
دکتر فرلانگ توضیح داد: «ما افراد ساکن در محله های بسیار محروم را با افراد ساکن در محله های کمتر محروم مقایسه کردیم و خطر ابتلا به GDM را بر اساس امتیاز محله بررسی نموده و دریافتیم که زنان ساکن در محله هایی با امتیاز محرومیت بالا، بیشتر در معرض ابتلا به GDM بودند. نتایج نشان می دهند که محله ی سکونت شما تا حدی بر خطر ابتلا به GDM تأثیر دارد».
این مطالعه نشان داد که به طور کلی، حدود ۷.۸ درصداز زنان به GDM مبتلا بودند که مشابه میزان بروز در جمعیت عمومی است؛ اما محل زندگی اهمیت داشت. به عنوان مثال، میزان GDM تا ۱۲ درصد در جوامعی که نسبت بالایی از ساکنان آن ها هویت بومی آمریکایی یا سرخ پوست داشتند، گزارش شد. ساکنان محله های محروم، نوزادان کوچکتری داشتند، جوان تر و کم سوادتر بودند، وزن بیشتری داشتند و احتمال بیشتری داشت که از بیمه ی عمومی استفاده کنند.
این مطالعه نشان داد که شیوع GDM در میان سرخ پوستان آمریکایی نزدیک به ۱۸ درصدبود که بیش از دو برابر میزان کلی در جمعیت عمومی است.
مطالعات پیشین ارتباط بین شرایط محله ای و کنترل ضعیف دیابت را نشان داده اند، اما تحقیقات کمی بر تأثیر عوامل اجتماعی-اقتصادی بر بروز دیابت در زنان باردار ساکن در محله های محروم تمرکز کرده اند.
دکتر فرلانگ گفت: «از منظر سیاست گذاری، می توان بر حذف مناطق محروم از نظر غذایی تمرکز کرد و برنامه هایی برای افزایش دسترسی به مسکن با کیفیت، غذای سالم و مراقبت های دوران بارداری اجرا نمود».
این یافته ها همچنین بر نیاز به درک بهتر عوامل مؤثر در میزان بالاتر GDM در میان سرخ پوستان آمریکایی و یافتن راه هایی برای کاهش این نابرابری تأکید می کند.
دکتر فرلانگ خاطر نشان کرد هنوز چیزهای زیادی درباره ی نقش احتمالی محله ها در تأثیرگذاری بر سلامت مادر وجود دارد، که باید مورد بررسی قرار گیرند.
او گفت: «این فقط یک توصیف از افرادی است که در این مناطق زندگی می کنند و در معرض خطر بیشتری برای دیابت هستند. ما دوست داریم جزئیات بیشتری درباره ی خود این محله ها بدانیم و اینکه چگونه می توانند سلامت ساکنانشان را تحت تأثیر قرار دهند».
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20250804/Living-in-deprived-neighborhoods-linked-to-higher-risk-of-gestational-diabetes.aspx